De gemeente Almere is akkoord met de plaatsing van een standbeeld van zwemster Enith Brigitha. Dat zegt initiatiefnemer Mo Hersi tegen Omroep Flevoland. “De plek is nog niet tot op de vierkante meter nauwkeurig bepaald en ook is de gemeente nog bezig met het regelen van alle vergunningen, maar het komt ergens in het Lumièrepark te staan.”

Oud-profvoetballer en programmamaker Hersi is al langer bezig om tweevoudig olympisch kampioene Brigitha te eren met een standbeeld.

Eerder zei hij daarover: “We hebben wat recht te zetten. Haar verhaal en haar prestaties. Waarom is er geen standbeeld van haar? In Almere is onlangs een Wall of Fame geopend en zelfs daar is Enith Brigitha vergeten.”

Historische prestatie

Brigitha (66) was de eerste Nederlandse vrouw van kleur die een olympische medaille won. Dat gebeurde in 1976 tijdens de Olympische Spelen in Montreal. Ze won daar twee keer brons, achter zwemsters uit de DDR.

“Voor mij zijn dit gouden medailles”, hield Brigitha vol, omdat haar concurrenten van het wijdverbreide Oost-Duitse dopingprogramma zouden hebben geprofiteerd.

Dat werd jaren later ook bevestigd. Toen kwam naar buiten dat de twee Oost-Duitse atletes die toen zilver en goud wonnen doping hadden gebruikt. “Brigitha heeft toen eigenlijk goud gewonnen”, zegt Hersi.

Brigitha, dochter van een Nederlandse moeder en een Antilliaanse vader, leerde aanvankelijk zwemmen in de zee bij haar geboorte-eiland Curaçao. Toen ze naar Nederland verhuisde, bleek ze onverslaanbaar in het water: als eerste Nederlandse legde ze in 1972 de 100 meter vrije slag af binnen de minuut en tot 1979 bleef ze toonaangevend in de sport.

Ze won 21 Nederlandse zwemtitels en werd twee keer sportvrouw van het jaar.

Presentatie mogelijk in september

Via crowdfunding en subsidies wist Hersi 42.000 euro op te halen. De Curaçaose beeldhouwer Patrick Mezas heeft het beeld inmiddels gemaakt. “Ik heb Enith zelf op de hoogte gesteld van het nieuws dat het beeld in het park gaat komen. En ze is er erg blij mee”, zegt Hersi.

Hij vindt het geen belemmering om een standbeeld te realiseren van een persoon die nog in leven is. “Dat is hier niet gebruikelijk maar op veel andere plekken in de wereld is dat heel gewoon.” Hersi hoopt het standbeeld in september te kunnen presenteren.