Willem Holleeder blijft levenslang in de cel. Net als de rechtbank in 2019, veroordeelt het gerechtshof hem in hoger beroep voor het geven van vijf moordopdrachten, waarbij zes slachtoffers vielen.

Het gaat om de moorden op Cor van Hout en Robert ter Haak (2003), Willem Endstra (2004), John Mieremet (2005), Kees Houtman (2005) en Thomas van der Bijl (2006). Volgens het hof is bewezen dat die moorden op Holleeders aanwijzing werden gepleegd.

In de zaal zaten verschillende nabestaanden van de slachtoffers. Ook nabestaanden van misdaadverslaggever Peter R. de Vries waren aanwezig. Holleeder keek bij binnenkomst even naar de volle zaal en noemde de uitspraak een spannend moment.

Nadat hij de uitspraak had aangehoord haalde Holleeder kort zijn schouders op. “U zult het niet met de uitspraak eens zijn”, zei de rechter. “Nee”, antwoordde Holleeder, die na de zitting aankondigde in cassatie te gaan.

Kijk hier een korte samenvatting van de motivering en de uitspraak van de rechter:

De rechters werden tijdens de behandeling geconfronteerd met een enorme papierwinkel. Het dossier omvatte duizend ordners, met in totaal een half miljoen pagina’s. Het leidde tot een arrest van 500 pagina’s, zei de voorzitter van het gerechtshof.

Getuigen waren betrouwbaar

Het zijn vooral belastende verklaringen van getuigen op basis waarvan Holleeder veroordeeld is. Een belangrijke rol was daarbij weggelegd voor Holleeders zussen Sonja en Astrid, die tegen hun broer getuigden. Volgens Holleeder waren zijn zussen uit op de erfenis van slachtoffer Cor van Hout – die getrouwd was met Sonja Holleeder – en hadden ze dus financiële motieven om hem te beschuldigen.

De aarzelende manier waarop zij in 2013 contact hebben gelegd met de politie, wijst er volgens het hof niet op dat ze bepaalde belangen hadden. “Ons is ook opgevallen dat de zussen vele mogelijkheden om de verdachte te beschuldigen niet hebben aangegrepen”, zei de voorzitter van het hof.

Ook waren er verklaringen van kroongetuigen Peter La S. en Fred Ros. La S. verklaarde bijvoorbeeld dat hij Holleeder “Osdorp eerst” had horen zeggen: een opdracht om Kees Houtman te liquideren.

Alle wegen leiden naar Holleeder

Holleeder en zijn advocaten hielden vol dat er geen direct bewijs is dat Holleeder achter de moorden zit, zoals telefoontaps of dna. Zij droegen ook alternatieve scenario’s aan over wie de opdrachten tot de moorden had gegeven, zoals crimineel Stanley Hillis die later zelf ook is geliquideerd. Ze vroegen dan ook om vrijspraak voor Holleeder.

Maar voor de alternatieve scenario’s is geen bewijs. De wegen leiden juist allemaal naar Willem Holleeder. Zo zei hij in dreigementen tegen zijn zus Sonja dat hij “het net zo zou regelen als met Endstra”. Volgens het hof gaf hij de moord op Willem Endstra en de anderen zelf toe tegenover zijn zussen. “Het was hij of ik”, zei Holleeder bijvoorbeeld over slachtoffer Kees Houtman.

Alle getuigenissen tegen Holleeder werden gesteund door andere dossierstukken. “Het ging hier niet om het woord van Holleeder tegen het woord van zijn zussen”, aldus het gerechtshof.

Astrid en Sonja Holleeder houden gemengde gevoelens over aan de uitspraak, zegt hun advocaat Willem Jebbink: “Omdat het uiteindelijk wel hun broer is. Die wrange dimensie blijft er. Ze vinden het belangrijk dat hij is veroordeeld, maar het blijft een dag met een hele zwarte rand.”

Bij de behandeling van Holleeders zaak in eerste aanleg in 2018 was de aandacht van publiek en media heel groot. In het hoger beroep was dat veel minder het geval. Regelmatig zat er tijdens de inhoudelijke zittingsdagen niemand op de publieke tribune.

Bekijk hier een terugblik op de criminele loopbaan van Holleeder die we eerder maakten: